‘Ağızda eriyen akide şekeri’ tadında bir kitap…

2009 yılını Elif Şafak’ın Aşk isimli romanıyla bitirmiştim. 2010 yılında da tesadüf –  ve pek hoş – son okuduğum kitap Elif Şafak’ın Firaraperest’i.  Havalanından uzun yolda keyifle okuyacağım bir kitap ararken, zaten yakın zamanda  okumak istediğim Firarperest’i kapıverdim hemen.  Elif Şafak, denemelerinden oluşan bu kitabında, üzerinde düşündüğü günlük politik konulardan, kadın sorunlarına, kültürel farklılıklardan, sanat dünyasındaki çekişmelere  ve pek çok konuya değiniyor.  Yormayan, keskinleşmeyen, sertleşmeyen  yumuşacık üslubuyla, okuyucusunu keşfetmeye  davet ediyor; kendini , aşkı, ‘öteki’ni, dünyayı keşfetmeye…

 “Çakılı kalmamak sırf alışkanlıklarından ötürüdemir attığın koylara. Çıkmak oralardan, geçmek dalgakıranların beri tarafına, bilmediğin memleketlere varmak, tatmadığın yemekler yemek, sözlerini anlamadığın şarkılara içlenmek, risk almak, dağılmak ve parçalanmak ve hasret çekmek buram buram, gurbetin tadına bakmak ve kendini yabancının gözünden görmek, şaşırmak yeniden, şaşırmak bir çocuk gibi dünyanın hallerine, çeşitliliğine, güzelliğine, acımasızlıklarına…şaşırmak ölene kadar…şaşırma kabiliyetini  hiç yitirmemek…budur son tahlilde Ademoğullarına Havvakızlarına kendilerini keşfettiren serüven.”  Syf.16

Deneme türünü sevmeyenler için de hoş bir deneyim olabilir.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s